മാർഗരേഖയും പൈലറ്റുകളും
ഇവിടെ ഒന്നും തുടങ്ങാൻ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി വേണ്ട. ഒരു വാർഡ്, ഒരു സഹായ കേന്ദ്രം, സുതാര്യമായ ചെറിയൊരു നിധി — ഇതുതന്നെ സമ്പൂർണവും ഉപകാരപ്രദവുമായ ഒന്നാണ്.
അഞ്ചു ഘട്ടങ്ങൾ
- ഘട്ടം 0
രൂപകൽപ്പനയും സിമുലേഷനും
വിവിധ യൂണിറ്റ് വലുപ്പങ്ങളും അതിർത്തി നിയമങ്ങളും യഥാർഥ ജനസംഖ്യാ വിവരങ്ങളുമായി ഒത്തുനോക്കി മോഡൽ ചെയ്യുക. സമ്പന്ന, ഇടത്തരം, ദരിദ്ര സമൂഹങ്ങളിൽ ധനകാര്യം പരീക്ഷിക്കുക. ഏതു ചുമതലകളാണ് പ്രാദേശികം, പങ്കിടുന്നത്, മുനിസിപ്പൽ, സംസ്ഥാന, ദേശീയ തലങ്ങളിലുള്ളത് എന്നു കൃത്യമായി നിർവചിക്കുക. നിയമ, സ്വകാര്യത, തൊഴിൽ, ബാലസുരക്ഷ, സംഭരണ ചട്ടക്കൂടുകളും മാതൃകാ ബൈലോയും തയ്യാറാക്കുക. പൊതു സാങ്കേതിക മാനദണ്ഡങ്ങളിലും പരസ്പര പ്രവർത്തനക്ഷമതയിലും ധാരണയിലെത്തുക.
- ഘട്ടം 1
പന്ത്രണ്ടു പൈലറ്റുകൾ, പ്രയാസമുള്ളവയായി തിരഞ്ഞെടുത്തവ
സഹായ കേന്ദ്രങ്ങൾ, സുതാര്യമായ ചെറിയൊരു നിധി, ജോലി പൊരുത്തപ്പെടുത്തൽ, പഠന പരിപാടികൾ, സാമൂഹിക പരിപാടികൾ എന്നിവയിൽ തുടങ്ങുക. പങ്കാളിത്തം, ഓരോ സേവനത്തിനുമുള്ള ചെലവ്, സൃഷ്ടിച്ച ജോലി, താമസക്കാരുടെ സംതൃപ്തി, ഉൾച്ചേർക്കൽ, പരാതി നിരക്കുകൾ, പൂർത്തീകരണം എന്നിവ അളക്കുക. വ്യക്തമായ ഒരു നിയമചട്ടക്കൂട് ഇതിനകം ഇല്ലെങ്കിൽ, സൂക്ഷ്മമായ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും പൈലറ്റിൽനിന്നു പൂർണമായി ഒഴിവാക്കുക.
- ഘട്ടം 2
ക്ലസ്റ്റർ ശൃംഖലകൾ
പ്രവർത്തിക്കുന്ന യൂണിറ്റുകളെ, വിദഗ്ധരെയും ഉപകരണങ്ങളെയും പരിശീലനത്തെയും സംഭരണത്തെയും തൊഴിലിനെയും പങ്കിടുന്ന സംഗമങ്ങളായി ബന്ധിപ്പിക്കുക. ‘ആദ്യം പ്രാദേശികം, പിന്നെ മേൽതലത്തിലേക്ക്’ എന്ന തത്ത്വം യഥാർഥത്തിൽ ആദ്യമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
- ഘട്ടം 3
സംസ്ഥാനതല പരസ്പര പ്രവർത്തനക്ഷമത
യഥാർഥ പ്രാദേശിക ഭരണ, സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഡിജിറ്റൽ പ്രോട്ടോക്കോളുകളും സേവന നിർവചനങ്ങളും ഏകീകരിക്കുക. ഗുണനിലവാരം പ്രാദേശിക സമ്പത്തിനെ പിന്തുടരാതിരിക്കാൻ സമീകരണ പിന്തുണ.
- ഘട്ടം 4
ഒരു ദേശീയ ശൃംഖല, ഒരു ദേശീയ ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദമല്ല
പ്രാദേശികമായി ഭരിക്കപ്പെടുന്ന യൂണിറ്റുകളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പൊതു മാനദണ്ഡങ്ങൾ, തിരിച്ചറിയൽ, സമ്മത സംവിധാനങ്ങൾ, പങ്കിടുന്ന പഠനവിഭവങ്ങൾ, ഗവേഷണ ശൃംഖലകൾ, നൈപുണ്യ ചലനക്ഷമത, സുതാര്യമായ സാമ്പത്തിക കൈമാറ്റങ്ങൾ.
പ്രയാസമുള്ളവയായതിനാൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത പന്ത്രണ്ട് ഇടങ്ങൾ
വിജയം എളുപ്പമുള്ളിടത്തു മാത്രം പൈലറ്റ് നടത്തിയാൽ, ഒരിക്കലും ആവശ്യമില്ലാതിരുന്നിടത്തു മാത്രം ഫലിക്കുന്ന ഒരു മാതൃകയാണ് ഉണ്ടാകുക. മനഃപൂർവം വൈവിധ്യമാർന്ന പന്ത്രണ്ട് ഇടങ്ങളോടാണ് പ്രതിബദ്ധത — പരാജയപ്പെടുന്നവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനോടും.
1 · മഹാനഗരത്തിലെ ചേരി വാർഡ്
ജനസാന്ദ്രമായ, താമസാവകാശം അരക്ഷിതമായ, ഉയർന്ന കുടിയേറ്റമുള്ള ഇടം. താമസക്കാരനായി ആരെ കണക്കാക്കും എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും കഠിനമായ പരീക്ഷണം.
2 · സമ്പന്നമായ നഗര കോളനി
താമസക്കാർ ഇതിനകം സ്വകാര്യ ബദലുകൾക്കു പണം നൽകുന്ന, പങ്കെടുക്കാൻ ഒരു കാരണവും കാണാനിടയില്ലാത്ത ഇടം.
3 · ചെറുപട്ടണം
ദുർബലമായ മുനിസിപ്പൽ ശേഷി, ശക്തമായ പ്രാദേശിക ശ്രേണീബന്ധങ്ങൾ.
4 · നഗരപ്രാന്തം
നഗരസഭയ്ക്കോ പഞ്ചായത്തിനോ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്ത ഇടം. അധികാരപരിധിയിലെ വിടവ്.
5 · സമ്പന്നമായ ഗ്രാമക്കൂട്ടം
ഭൂവുടമകളുടെ ആധിപത്യം — നറുക്കെടുപ്പ് പിടിച്ചടക്കലിനെ ചെറുക്കുമോ എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പരീക്ഷണം.
6 · ദരിദ്രമായ ഗ്രാമക്കൂട്ടം
മിക്കവാറും എല്ലാ കുടുംബങ്ങളും ഇളവുള്ള സ്ലാബിൽ വരുന്ന, നിധിയുടെ ഏറിയ പങ്കും ശ്രമദാനമായ ഇടം.
7 · ആദിവാസി ബ്ലോക്ക്
ഈ മാതൃക മുകളിലല്ല, കീഴിൽ നിന്നു പ്രവർത്തിക്കേണ്ട നിലവിലുള്ള പരമ്പരാഗത ഭരണസംവിധാനം.
8 · മലയോര ജില്ല
യൂണിറ്റിന്റെ അതിർത്തി നിശ്ചയിക്കുന്നതു ജനസംഖ്യയല്ല, യാത്രാസമയമാണ്. അടിസ്ഥാന രൂപകൽപ്പനാ നിയമത്തിന്റെ പരീക്ഷണം.
9 · അതിർത്തി ജില്ല
സുരക്ഷാ നിയന്ത്രണങ്ങൾ, രേഖകൾ സംബന്ധിച്ച ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, നിയന്ത്രിത ഡാറ്റ.
10 · തീരദേശ മത്സ്യബന്ധന മേഖല
കാലാനുസൃതമായ ഉപജീവനം, ചുഴലിക്കാറ്റ് ഭീഷണി, മാസങ്ങളോളം ഇല്ലാതാകുന്ന തൊഴിൽശക്തി.
11 · വരൾച്ചാസാധ്യതയുള്ള ബ്ലോക്ക്
ജലം ഏറ്റവും പ്രധാനമായ ഒരൊറ്റ പ്രാദേശിക പ്രശ്നമായ ഇടം; ജല-വന കണക്കുപുസ്തകത്തിന്റെ പ്രധാന പരീക്ഷണം.
12 · പ്രളയസാധ്യതയുള്ള ബ്ലോക്ക്
എല്ലാ വർഷവും ഉണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങൾ; ദുരന്തപ്രതികരണ രൂപകൽപ്പനയുടെ ആദ്യത്തെ യഥാർഥ പരീക്ഷണം.
നൽകിയ ഓരോ സേവനത്തിനുമുള്ള ചെലവ്. പരിഹാരത്തിനെടുത്ത സമയം. ആരാണ് പങ്കെടുക്കാതിരുന്നത്, എന്തുകൊണ്ട്. ഉന്നയിച്ചതും ശരിവച്ചതുമായ പരാതികൾ. സമാഹരിച്ച പണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത ചെലവ്. പരാജയപ്പെട്ടതിന്റെ സത്യസന്ധമായ വിവരണവും — പദ്ധതി നടത്തുന്നവർക്കു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാത്ത ഒരാൾ എഴുതിയത്.