നമ്മുടെ പ്രകൃതി

മൃഗങ്ങളുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം

മിക്ക ഇന്ത്യൻ പദ്ധതികളും ഒന്നുകിൽ പൂർണമായി ഒഴിവാക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രഭാഷണമാക്കി മാറ്റുകയോ ചെയ്യുന്ന, ഒരു പരിസ്ഥിതി പേജിലെ ഭാഗമാണിത്. ഇതു രണ്ടും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ഇന്ത്യയിൽ മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരേസമയം പരിസ്ഥിതിയുടെയും മതവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഉപജീവനത്തിന്റെയും പൊതുജനാരോഗ്യത്തിന്റെയും ക്രൂരതയുടെയും ജാതിയുടെയും വ്യാപാരത്തിന്റെയും നിയമത്തിന്റെയും ചോദ്യമാണ്. ഇതെല്ലാം അതിലൊന്നിലേക്കു ചുരുക്കാമെന്നു പറയുന്നവർ സ്വന്തം അജണ്ട മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയാണ്.

ഈ മാതൃകയ്ക്ക് ഉറപ്പോടെ പറയാവുന്നത്

യഥാർഥ വിയോജിപ്പ് തുടങ്ങുന്നിടം

അറവിലും ഭക്ഷണരീതിയിലുമാണ് സമവായം അവസാനിക്കുന്നത്; മറിച്ചാണെന്ന് ഈ സംരംഭം നടിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിലുടനീളം ആത്മാർഥമായി പുലർത്തുന്ന നിലപാടുകളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു: ഭക്ഷണത്തിനായി മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നതു ധാർമികമായി തെറ്റാണ്; ഗോസംരക്ഷണം ഒരു മതപരവും ഭരണഘടനാപരവുമായ പ്രതിബദ്ധതയാണ്; ഭക്ഷണരീതി രാഷ്ട്രം ഇടപെടരുതാത്ത സ്വകാര്യ കാര്യമാണ്; അറവു നിയന്ത്രണങ്ങൾ ചില സമുദായങ്ങൾക്കും കന്നുകാലി വ്യാപാരത്തെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്നവർക്കുമെതിരായ ഉപകരണമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ക്ഷീരം, തുകൽ, മാംസം എന്നിവയുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ ദശലക്ഷക്കണക്കിനു ദരിദ്രർക്കു തൊഴിൽ നൽകുന്നു, അവരിൽ പലർക്കും ലഭ്യമായ ഒരേയൊരു തൊഴിലും അതാണ്.

ഇവയെല്ലാം യഥാർഥമാണ്. പലതും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടുത്താനാവാത്തതാണ്. അവ തീർപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക മാതൃക ആദ്യ വർഷംതന്നെ പിളരും.

ഈ പേജിനെച്ചൊല്ലി തർക്കമുണ്ടാകും. അതാണ് ശരിയായ ഫലം; ആ തർക്കം അടിക്കുറിപ്പുകളിലല്ല, പരസ്യമായി നടക്കേണ്ട ഇടമാണ് കത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ എന്ന പേജ്.