ప్రతి స్థానిక సమాజం తన రోజువారీ సమస్యలను తానే పరిష్కరించుకోగలిగేంత సమర్థంగా ఉండాలి; అదే సమయంలో ప్రతి సమాజం ప్రాంతీయ, జాతీయ స్థాయిలోని అవకాశాల, జ్ఞానపు నెట్‌వర్క్‌లతో అనుసంధానమై ఉండాలి.

మీ సొంత వీధిలో కనిపించినప్పుడే అభివృద్ధి నిజమవుతుంది.

145 కోట్ల మంది ఉన్న దేశాన్ని ఒకే వస్తువుగా చూసి మెరుగుపరచలేం. కానీ దాదాపు యాభై వేల చోట్ల ఒకేసారి మెరుగుపరచవచ్చు — ఆ ప్రతి చోటుకూ పని చేయడానికి డబ్బు, సమాచారం, అధికారం, బాధ్యత ఉంటే.

సామాన్యుడిని ఎక్కువగా బాధపెట్టేవి చిన్నవి, స్థానికమైనవి: పాడైన వీధి దీపం, పొంగిపొర్లే మురుగు, పలకరించే వారు లేని వృద్ధ తల్లిదండ్రులు, పని లేని ఒక నెల, ట్యూషన్ కావాల్సిన పిల్లవాడు, ఎవరూ వివరించని ఒక ధ్రువపత్రం. ఇవి జాతీయ విధాన వైఫల్యాలు కావు. ఇవి స్థానిక సామర్థ్య వైఫల్యాలు.

సేతు నమూనా ప్రజా జీవితాన్ని ఒక వ్యక్తి చూడగలిగే, చేరగలిగే, ప్రభావితం చేయగలిగేంత చిన్న యూనిట్ చుట్టూ నిర్మిస్తుంది — తర్వాత ప్రతి యూనిట్‌ను పక్క యూనిట్‌తో, జిల్లాతో, దేశంతో కలుపుతుంది. స్థానిక సమస్యలు స్థానికంగా పరిష్కారం అవుతాయి. మిగిలినవి పరిష్కారం అయ్యేవరకూ బహిరంగంగా పై స్థాయికి వెళ్తాయి.

ఇది ప్రభుత్వం లేకుండా నడవదు. ఇది రాజ్యాన్ని భర్తీ చేయడానికి లేదా దానితో పోటీ పడటానికి రూపొందించినది కాదు — పౌరులు నిజంగా జీవించే స్థాయిలో రాజ్యానికి ఒక పని చేసే ఉపరితలం ఇవ్వడానికి, పౌరులకు బాధ్యతలో నిజమైన వాటా ఇవ్వడానికి.

మీ వీధి నుంచి దేశం వరకు, నాలుగు స్థాయిలు

సేతు యూనిట్ అంటే ఒక సహాయ కేంద్రం ఇరవై నిమిషాల ప్రయాణ దూరంలో సేవ అందించగలిగే జనాభా. మహానగర వార్డులో అది యాభై వేలు. కొండ ప్రాంతంలో అది నాలుగు వేలు కూడా కావచ్చు.

మూల ముసాయిదా ఒక్కొక్కటి లక్ష మందితో ఐదు నుంచి ఆరు వేల యూనిట్లను ప్రతిపాదించింది. అది దాదాపు 55 కోట్ల మందిని మాత్రమే చేరుతుంది — భారతదేశంలో మూడో వంతు కూడా కాదు. అందుకే ఒక జాతీయ సంఖ్యను ఎంచుకోకుండా, పరిమాణం సందర్భాన్ని బట్టి మారుతుంది, లెక్క బహిరంగంగా చూపబడుతుంది.

ఒకే తలుపు, లోపలికి నాలుగు దారులు, ఒక గడియారం

ప్రతి యూనిట్‌లో ఒక కమ్యూనిటీ సపోర్ట్ సెంటర్ ఉంటుంది. నివాసి నేరుగా రావచ్చు, ఫోన్ చేయవచ్చు, సందేశం పంపవచ్చు, యాప్ వాడవచ్చు — ఎదురుగా కూర్చుని మాట్లాడే కౌంటర్ ఎప్పటికీ మూసివేయబడదు, ఎందుకంటే డిజిటల్ అందుబాటు అదనపు సౌకర్యం కావాలి, ముందస్తు షరతు ఎప్పటికీ కాదు.

ప్రతి అభ్యర్థనకు ఒక నంబరు, ప్రకటించిన గడువు. గడువు దాటితే అది తనంతట తానే సంగమ స్థాయికి వెళ్లి, పరిష్కారం కాని సమస్యల బహిరంగ పటంలో కనిపిస్తుంది. దీన్ని నిర్మించడం చౌక, దీనిలో అబద్ధం చెప్పడం అసాధ్యం — మొదటి వారంలోనే నివాసి నమ్మకాన్ని గెలిచేది ఇదే.

ఎవరూ సంక్షోభాన్ని ఒంటరిగా ఎదుర్కోకూడదు — ఎవరిపైనా నిఘా ఉండకూడదు

ఒంటరితనం, వ్యసనం, అప్పు, అనారోగ్యం, విచ్ఛిన్నమవుతున్న కుటుంబం. ఈరోజు చాలామంది వీటిని ఏదో ఒకటి విరిగే వరకూ ఒంటరిగా మోస్తారు. చిన్న యూనిట్ దీన్ని ముందే గుర్తించగలదు.

కష్టాన్ని గుర్తించి, ఎక్కడికి పంపాలో తెలిసిన శిక్షణ పొందిన స్వచ్ఛంద సేవకులు. వృద్ధ నివాసులకు వారే ఎంచుకునే సంధ్యా సేతు రోజువారీ పలకరింపు — జవాబు రాకపోతే తలుపు దగ్గర పలకరింపు వెళ్తుంది, ఎవరికీ నివేదిక వెళ్లదు. సంరక్షణ, కోలుకోవడం, దుఃఖం, ఆర్థిక ఒత్తిడి కోసం తోటివారి బృందాలు.